مدرسه علمیه فاطمیه بیاض

الهی من کمترینم تو بسیارمن هیچم تو بی شمار من لرزانم تواستوار سلام مهربانترین مرد زمان خواستم از درون بنویسم اما بغض گلو و فشار انگشتم وجوهری که همیشه رنگ رخساره برسپیدی کاغذ می پراند همه به یاری ام آمدند یکی شدیم واز صمیم قلب نوشتیم. وقتی هرزگاهی از کو… بیشتر »